ภาษาที่ใช้ในการสื่อสารในงานบริการโรงแรมร้อยละ 90 เป็นภาษาอังกฤษ และภาษาอื่นๆ หากจำเป็นที่ต้องใช้ ขึ้นอยู่กับความสามารถของแต่ละคน แต่ไม่ว่ายังไง ไม่ได้มีเราเท่านั้นที่มีปัญหาภาษาอังกฤษครับ ชนชาติอื่นก็มีเช่นกัน...

ถ้าถามผมว่าชนชาติใดที่ปัญหาภาษาอังกฤษ ชนชาติแรกที่ผมมักนึกขึ้นได้ทันทีก็คือ โคเรีย หรือเกาหลีที่สาวๆประเทศไทยกำลังเห่อและเทิดทูนราวกับเป็นเทวดาใบ้หวยแม่น

ผมไม่ชอบเกาหลีเลยครับ ขอโทษที่ต้องบอกว่า เอนทรีนี้จะมีคำพูดล่อแหลมต่อความสัมพันธ์ไทยและเกาหลี และจะมีคำพูดคำจาที่คุณอ่านแล้วอาจรู้สึกว่า มันมาจากก้นบึงของอคติส่วนตัวเลยทีเดียว

แขกเกาหลีส่วนใหญ่ร้อยละ 98 สื่อสารอังกฤษไม่ได้ และใน 98 เปอร์เซนต์ จะมีประมาณ 75 เปอร์เซนต์ที่จะสื่อสารกับเราด้วยเกาหลี..พวกเค้าเผลอคิดว่า ภาษาเกาหลีมันแพร่หลายพอๆกับโทรศัพท์ samsung รึไงวะ นั่คือสิ่งที่ผมไม่ชอบ ทำไมต้องคุยเกาหลีกับกูด้วย ยิ่งเราทำท่าทางไม่พอใจ พวกเค้าก็จะแสดงอาการไม่พอใจ...เอากับมันซิ

 

ตอนที่ทำงานที่ภูเก็ตช่วงนั้นถือว่าเป็นยุคเรเนซองค์ของการท่องเที่ยวเกาหลี-ภูเก็ตมาก เพราะที่โรงแรมจะได้ต้อนรับแขกเกาหลีประมาณ 70-80 ห้องต่อวันเว้นวัน นั่นก็แปลว่าจะมีแขกเกาหลี 140-160คนวนเวียนอยู่ในโรงแรมแทบจะตลอดเวลา และอย่างที่บอกไว้ว่า แขกเกาหลีส่วนใหญ่นั่นพูดอังกฤษไม่ได้ จึงมีคนที่มาประสานงาให้คือ ไกด์เกาหลี และไอ้ไกด์เกาหลีนี้แหละครับ...แม่งโคตรแสบ

 

 

เพราะไอ้พวกนี้คุยอังกฤษไม่ได้...และพูดไทยไม่รู้เรื่อง

 

เฮ้อ...ชีวิต

ยกตัวอย่างความเวียนหัวกับไกด์

 

 

ไกด์: อันนี่...จอง มัสสาดจี (massage หรือ นวด)ห่ะหนอย 

วิชัย: ได้ครับไกด์ กี่โมง กี่คนดีครับ

ไกด์: ทะมายไกด์...อันนี่