ตอนที่ผมทำงานที่เชียงราย ผมจะต้องทำงานกับทางยามด้วยครับ
โดยยามก็จะคุยกันเป็นภาษาวอ. เช่น

(รหัสเป็นรหัสสมมุตินะครับ)
ขณะนี้ 24 กำลัง 64 ไป48 818 เพื่อ 95แล้ว 62 มั้ย...

พวกมึงพูดอะไรกันวะ?
สรุปแล้วพี่เค้าจะบอกว่า
ขณะนี้เจ้าหนัาที่กำลังเดินทางไปรับแขกเพื่อมาทานอาหาร รับทราบมั้ย

เวลาที่ผมโทรไปหาพี่เค้าเพื่อถามอะไรสักอย่าง

วิชัย: พี่ครับเดี๋ยวช่วยให้คนไปรับแขกห้อง 12 มาด้วยครับ
พี่ยาม: 82 ครับ ขณะนี้ 45 กำลัง 62 อยู่ 73 ถึงจะ 52 ครับ
วิชัย: ....พี่ช่วยพูดไทยได้มั้ยครับ
พี่ยาม: อ๋อ...ไม่ไดครับ เพราะขณะนี้ เจ้าหน้าที่กำลังกินข้าวอยู่ครับ อีกสักพักถึงจะกลับไปประจำสถานีครับ
วิชัย:อืม...ขอบคุณครับ

แล้วกูจะรกับเอ็งมั้ย กูจะรู้มั้ย


แต่ก็ว่าไปครับ เพราะในโรงแรมก็มีพวกรหัสเหมือนกันเพราะบ่อยครั้งที่เราต้องติดต่อทางโทรศัพท์ และต้องสะกดชื่อเป็นภาษาอังกฤษ
ไอ้ครั้นจะให้ มา พี อี ดี วี ก็จะประสาทแดกกันปล่าวๆ เราก็เลยมีโค้ดครับ จะคล้ายๆกับสายการบินนะ

A = able
B = baker
C = charlie
D = dog
E = easy
F = fox
G = george
H = how
I = item
J = jimmy
K = king
L = love
M = michael
N = nancy
O = obo
P = peter
Q = queen
R = roger
S = sugar
T = tear
U = uncle
V = victor
W = william
X = x-ray
Y = yoke
Z = zebra