ทั้งหมดนี้...คิดเอาเอง

posted on 17 Nov 2008 04:16 by doggiestyle in iloveit

อยากอ่านแบบมีเสียงให้กด แต่คิดว่ารำคาญ ก็อ่านเลย...

 

 

มีคนบอกไว้ว่า โลกเราเล็กลง
ซึ่งผมคิดว่ามันจริงอย่างที่เค้าพูดกันจริงๆ "โลกเราเล็กลง"
และด้วยขนาดที่ย่อส่วนเล็กลงมานั้น มันก็ไม่แปลกถ้าจะทำให้โลกเหมุนเร็วขึ้นกว่าเดิม

และอย่างเดียวที่ทำให้โลกเล็กลงและหมุนเร็วขึ้นจะเป็นอะไรอย่างอื่นไม่ได้นอกจาก อินเตอร์เนท

ทุกวันนี้โลกเล็กลงเพราะ เราสามารถติดต่อเพื่อนที่อยู่คนละซีกโลกได้อย่างง่ายดาย
และเราก็มีเพื่อนเยอะขึ้นเช่นกัน เอาแค่ฮิห้าของใครสักคนที่ผมเคยแอบเข้าไปดู เชื่อมั้ยว่ามีเพื่อนอยู่ร่วมๆ แสนคน พระเจ้าเถอะ!! นี่แกเป็นพระสันตะปาปารึไงวะ


จะว่าผมเองก็เป็นเพื่อนกับวงไทเทอีกตังหาก โดยที่ผมไม่รู้ว่าไทเทจริงๆ รู้จักผมรึปล่า
แต่นั่นไม่ใช่สิ่งสำคัญ เพราะไทเทมาขอผมเป็นเพื่อนด้วยเว้ย...ขี้ๆ ซะทีไหน

ด้วยอะไรหลายๆ อย่างทำให้โลกเราเล็กลง ผมว่าคนเราเดี๋ยวนี้มีช่องทางในการรู้จักกันเยอะขึ้นกว่าเมื่อก่อนเยอะมาก จำได้ว่าเมื่อก่อนตอนที่ผมอยู่ม.หกแล้วจีบน้องหนิงห้อง4/9นั้น

...มันยากบัดซบสิ้นดี
ทุกๆ เช้าผมต้องรอน้องหนิงหน้าโรงเรียน เพียงเพื่อเห็นหางคิ้วขวาเธอสองวินาที
ทุกๆ เย็นผมจะแอบไปรอน้องหนิงที่หน้าประตูโรงเรียน เพียงเพื่อจะเห็นหางซ้ายของเธออีกสามวินาที ไหนจะต้องแอบไปสืบให้ได้ตารางเรียนของเธอเพื่อจะได้เจอบ่อยๆ อีก

กว่าจะได้คุยกันก็ปากันเกือบเทอม!

ผมแทบจะต้องเลี้ยงข้าวไอ้เพื่อนอาทิตย์นึงได้ เพื่อให้มันแอบเอาที่อยู่บ้านน้องหนิงมาให้ได้
พอได้มาก็นั่งแต่งจดหมายอีกสองชั่วอายุเต่า ส่งไป รออีกสี่ห้าเมื่อย น้องหนิงตอบกลับมา ส่งกลับไป รออีกห้าเมือก ทำอยู่เป็นเดือนๆ กว่าจะได้หมายเลขโทรศัพท์บ้านน้องหนิง พอได้เบอร์โทรบ้านน้องหนิง ก็ต้องมาฝ่าด่านโหดกับพ่อแม่น้องหนิงอีกกว่าจะได้คุยกับน้องหนิง


นี่...ไม่นับวันไหนเกิดมีวิญญาณเทพบุตรสงครามโลกเข้าสิง วิชัยขับมอเตอร์ไซค์ตากแดดฝ้าลอกไปหาน้องหนิงเพื่อได้คุยกันสองสามคำ ลำบากอย่างกับขี้ในห้างแล้วไม่มีกระดาษเช็ดตูด!

ตอนนี้น้องหนิงที่ว่าอยู่หลืบไหนของทวีปแล้วก็ไม่รู้ครับ...

สมัยนี้มีอะไรบ้างละที่เราจะรู้กันได้ เบอร์มือถือ ที่อยู่อีเมล ไฮไฟว์ เฟซบุ๊ค และอะไรอื่นๆ ซากอ้อยเยอะไปหมด ด้วยโลกที่เล็กลงทำให้คนเราเดี๋ยวนี้รู้จักกันง่ายขึ้น รักกันง่ายขึ้น
แต่ด้วยโลกที่เล็กลงก็ทำให้ตัวมันเองซับซ้อนขึ้นมากเช่นกัน

คนเรารู้จักกันง่ายขึ้น แต่เราก็ไม่ได้เหงาน้อยลง อินเตอร์เนททำให้เราอยู่ใกล้กันมากขึ้น
อยู่ท่ามกลางคนหมู่ที่มากขึ้น เพียงเพื่อที่จะได้บอกให้ทุกๆ คนว่า กูไม่ได้เหงาน้อยลงเลยว่ะ

 

คนเราที่รักกันง่ายขึ้น แต่ด้วยความซับซ้อนของสังคม ผมว่าเดี๋ยวนี้คนเราแต่งงานกันน้อยลงนะ...อันนี้คิดผมไปเองคนเดียวนะครับ...


เมื่อก่อนคนเรารักกันแต่งงานกัน แต่เดี๋ยวนี้เวลาผมคิดถึงเรื่องแต่งงานแล้ว...ผมเจ็บไตว่ะ
เราต้องไปเช่าชุดแต่งงานนะ ต้องไปถ่ายรูปแต่งงานนะ ต้องมีจัดงานแต่งงานนะ ต้องจัดงานเช้านะ ต้องจัดงานเย็นนะ มันเริ่มจะเกินกว่าเรื่องของคนสองคนแล้วครับ


ตอนพวกกูจีบกัน ไม่เห็นมีใครมาช่วยแชร์ค่าดินเนอร์ หรือช่วยออกค่าเครื่องบินเวลากูไปเที่ยวเลยวะ แต่ตอนแต่งงานกันกูเสือกต้องมาคิดแทนทุกคนซะงั้น


อันนี้ผมแค่แอบต่อต้านเล็กน้อยนะครับ เพราะเอาเข้าจริงๆ ผมก็คงจะต้องทำตามระบบมันอยู่ดีแหละ

ด้วยทุกๆ อย่างที่มันเล็กลง สะดวกมากขึ้น ผมว่าโดยที่เราไม่รู้ตัว เรามีความอดทนที่น้อยลงเช่นกัน
ทุกวันนี้เราแทบจะไม่ต้องรออะไรเลย หาข้อมูลอะไรที แค่ถามหาพี่กู เราก็ได้ทุกอย่างไว้ในจอคอมของเราแล้วครับ แล้วไอ้การที่เรามีข้อมูลทุกอย่างไว้ในคอมเราด้วยปลายนิ้วคลิ๊ก แล้วเราก็ว่าตามคิดตามที่แบบที่ "คนอื่นๆ ว่ากัน"

อันนี้ขอยกคำพูดของพี่โหน่งครับ พี่โหน่งบอกว่าเด็กสมัยนี้มักจะว่าตามคนอื่น
คนอื่นบอกว่า หนังอืดๆ ไม่สนุก เราก็ว่าตามชาวบ้าน แล้วเราก็คิดตามชาวบ้าน
บางทีทำให้เราพลาดอะไรบางอย่างไปได้เหมือนกัน

ตอนที่ฟังพี่โหน่งพูด ผมนึกถึงหนังสือเรื่องกระสือวาเลนไทน์ ที่ผมไปได้ยินเค้าว่ากันว่าหนังเรื่องนี้ไม่หนุก ช้า อืด วันนึงไม่มีไรดู เลยไปเช่ามา...มันก็ไม่ได้แย่เท่ากับที่คนอื่นพูดนี่หว่า

ผมเคยอ่านเจอในหนังสือฟาสฟู้ดธุรกิจของหนุ่มเมืองจันทร์ว่า "คำว่าแปรงฟันทุกครั้งหลังอาหาร ไม่ใช่อะไรอย่างอื่นเลยนอกจากการตลาดของยาสีฟันที่อยากให้คนเราใช้ยาสีฟันให้บ่อยขึ้น"
ซึ่งมันก็ได้ผลจริงๆ นั่นแหละ

การที่ข้อมูลต่างๆ มันอยู่ตรงนั้นทั้งหมด นอกจากทำให้เรามีความอดทนน้อยลงแล้ว มันก็ยังทำให้เราชินที่จะมีข้อมูลต่างๆ ให้แน่นหนา จนบางทีมันก็ทำเราไม่ค่อยชินกับการที่ต้องรับมือกับสิ่งที่เป็นไปตาม "คนอื่นๆ ว่ากัน" ซักเท่าไหร่
เหมือนหนังบางเรื่องที่ใครๆ ก็ว่าสนุก และเราก็พลอยคิดว่าแม่งสนุก เอาเข้าจริงๆ มันก็ไม่ได้สนุกเท่าไหร่นี่หว่า

ตั้งแต่เขียนโรงแรมเป็นเรื่องเป็นราว ก็มีน้องๆ หลายคนส่งเมลมาถามผมเรื่องโรงแรมเยอะอยู่เหมือนกัน บางเรื่องผมก็ตอบ บางเรื่องผมก็เลือกที่จะไม่ตอบ
เพราะผมเชื่อว่า บางอย่างควรจะเหลือให้พื้นที่ของความไม่รู้บ้าง ให้มันเซอร์ไพร์สเราบ้าง ให้เราตื่นเต้นบ้าง เหมือนที่ผมอ่านเจอจากที่ไหนซักแห่งว่า

 

ตอนเด็กๆ ให้เจียดเวลาลองทำอะไรผิดๆ ให้เยอะๆ

เพราะถ้าโตขึ้นมาเมื่อไหร่เราจะไม่เหลือเวลาให้เราทำผิดได้อีก

 

มันเหมือนๆ กับที่เราเดินทาง แล้วเกิดหลงทางนั่นแหละครับ ตอนที่หลงทางอยู่อาจจะค่อยไม่สนุก เพราะเสียเวลา แต่บางทีเราก็ลืมไปนะว่า หลงทางมันก็เท่ากับการที่เราได้เดินทางเพิ่มขึ้นแหละ
แล้วเชื่อผมซิ เมื่อเวลาผ่านไป ไอ้ตอนที่หลงทางนั่นแหละ จะเป็นตอนที่สนุกที่สุดเวลาที่ไปเล่าให้ใครต่อใครฟังเลย


ผมไปเสม็ดมาหลายครั้งมาก แต่น่าแปลกใจที่สุดที่ผมจำครั้งแรกได้เสมอ ไม่ใช่เพราะมันเป็นครั้งแรกนะครับ แต่ครั้งนั้นผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเสม็ดเลย ไปกับมยุรี นั่งรถเมล์กันแบบงงๆ ขึ้นเรือแบบมึนๆ เดินหาที่พักกันแบบ...ไม่รู้อะไรเลย และครั้งนั้นก็สนุกที่สุด สนุกที่เราไม่รู้อะไรเลย

 

 

 

ด้วยเวทมนต์ของเจ้าอินเตอร์เนทที่ทำให้โลกเล็กลง หมุนเร็วขึ้น

เราก็ต้องเป็นคนที่ใช้มันนะครับ ไม่ใช่ให้มันมาสั่งเรา

ไม่รู้จะทำยังไง ให้เราลองไปเที่ยวที่ไหนสักที่โดยที่ไม่รู้จักสักครั้งซิ หลงทางนิดหน่อยให้พอขัดใจ พอเวลาผ่านไปซักเดือน ลองกลับไปมองเวลานั้น แล้วเขียนบลอกดู...

 

 

 

ถึงแม้มันจะโง่บัดซบทุลักทุเลปาเจโร่ชิบหาย...

แต่เอ๊ะ...ทำไมเขียนคล่องเชียววะ

เฮ้ย! อ่านเอง สนุกอีกตังหาก...


 

 

 

 

ว่าแต่ ทั้งหมดที่บ่นมา มันจริงรึเปล่าไม่รู้นะ...เพราะเรื่องทั้งหมดนี้ วิชัยคิดเอาเอง

 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

เยี่ยมเลยครับ

#78 By Download All Mp3 (203.156.6.108) on 2009-07-17 01:17

big smile big smile big smile

#77 By ฟังเพลง (117.47.179.121) on 2009-06-28 15:36

confused smile confused smile confused smile

#76 By mp3 (117.47.179.121) on 2009-06-28 15:36

อ้าว คิดเอาเอง ซะงั้นนะคะ 555+

#75 By เม (117.47.185.213) on 2009-05-06 12:43

อือ ก็จริง

#74 By ☠ Atsuka on 2009-03-21 13:55

เห็นด้วยครับ Hot! Hot! Hot!

#73 By sleepdragon on 2009-01-21 16:14

You are so cool

#72 By prapakorn seetha (212.74.185.64) on 2009-01-19 05:00

"มันเหมือนๆ กับที่เราเดินทาง แล้วเกิดหลงทางนั่นแหละครับ ตอนที่หลงทางอยู่อาจจะค่อยไม่สนุก เพราะเสียเวลา แต่บางทีเราก็ลืมไปนะว่า หลงทางมันก็เท่ากับการที่เราได้เดินทางเพิ่มขึ้นแหละ
แล้วเชื่อผมซิ เมื่อเวลาผ่านไป ไอ้ตอนที่หลงทางนั่นแหละ จะเป็นตอนที่สนุกที่สุดเวลาที่ไปเล่าให้ใครต่อใครฟังเลย"
.
.
.
.
.
ชอบมาก มาก เลยง่ะ เออ..มันก็จริงแฮะ



confused smile confused smile sad smile confused smile confused smile

#71 By hotelier (119.63.90.180) on 2008-12-08 17:14

internet ทำให้โลกเราแคบลงแต่ไม่ได้ทำให้เราเหงาน้อยลงนี่มันก็จริงเนอะ

ส่วนเรื่องแต่งงานเนี่ย

ตาล.คิดไว้แล้วคุยกับที่บ้านไว้แล้วว่าถ้าเกิดจะได้แต่งงาน
คงไม่จัดงานอะไร เพราะไม่มีเงินขนาดนั้น
ถึงมีก็เก็บไว้ซื้อบ้านส่งลูกเรียนดีกว่า
เหมือนเราถูกครอบงำด้วยงานแต่งงานหวานเย็นมานาน
ต้องถ่ายรูปสตู ต้องมีงานเลี้ยง มีโต๊ะจีน มีหูฉลาม
ถ้าไม่จัดก็คงไม่ผิดกติกาแต่อย่างใดหรอกมั๊ง

อ้อ ที่พูดมาหมายถึงถ้ามีคนจะมาขอน่ะนะ

ฝันหวานไปก่อน

#70 By ไอ้ตาล (211.210.77.183) on 2008-11-25 20:24

entryนี้จะปริ๊นท์เก็บไว้อ่านเพื่อเตือนสติตัวเอง

#69 By a (58.9.210.237) on 2008-11-19 21:35

จริงครับไอ้เรื่องหลงทางนี่
สุดๆแล้วผม ชอบได้พบเจอเส้นทางใหม่ๆ
โดยไม่ตั้งใจ
แต่นึกแล้วก็ฮาทุกที

#68 By -^Fly piG^- on 2008-11-19 19:39

แอบมาจริงเรื่องเหงา
ชอบบล็อกนี้จริงมีอะรให้อ่านแล้วได้คิดเยอะเลย ขอบคุณค่า

#67 By ปลาวาฬ on 2008-11-19 15:04

เวลาไปเที่ยว... ก็เลือกที่จะไม่รู้เหมือนกันนะคะคุณวิชัย

ไม่ชอบที่ต้องมาเปิดเน็ท หาว่าร้านอาหารร้านไหนอร่อย ต้องเดินไปตรงไหนบ้าง ตรงไหนพลาดไม่ได้


ขอไปดูเองดีกว่า อาจจะเจอที่ดีกว่านั้นก็ได้

(ถึงไม่เจอ ก็ไม่รู้อยู่ดีว่าไอ้ที่เราไปนั้นมันดีน้อยกว่าชาวบ้าน เพราะไม่สนใจ ฮ่า)

#66 By hikaru on 2008-11-19 13:22

เห็นด้วยกับเรื่องหนังค่ะ
วิจารณญาณของแต่ละคนไม่เหมือนกัน
หนังเรื่องหนึ่ง ...
อีกคนอาจจะบอกว่าไม่สนุกเลย
แต่อีกคน บอกว่า .. สนุก
เราจะไม่รู้ จนกว่า..
.. เราจะได้เข้าไปดู เอง ค่ะ big smile

#65 By C-C on 2008-11-18 18:27

เพื่อนของเพื่อนผม เขาแต่งงานแล้วได้กำไรตั้ง 4 แสน แหนะ

ลองปรึกษา คุณมยุรี ดูซิครับ เผื่อจะเป็นช่องทางทำกินได้ เหมือนเพื่อนของเพื่อนผม 555

#64 By นะโม on 2008-11-18 15:09

บางอย่างไม่รู้เลยซะดีกว่าค่ะ big smile

#63 By benz on 2008-11-18 11:56

อย่างที่หนังสือของคนนิ้วกลมบอกแหละครับ

จุดหมายปลายทางอาจจะไม่สำคัญไปกว่า ภาพระหว่างเดินทางครับ

#62 By • OxyGenYoYo • on 2008-11-18 09:56

เอนทรี่นี้คม!!!!!!
อ่านแล้วมันจี๊ดๆๆ โดนใจ ถูกใจมากค่ะ

ตอนนี้ตัวเองก็กำลังหลงทางอยู่ หลงทางชีวิต
หาทางออกไม่เจอ ฮ่าๆๆๆ

#61 By +~O-ZonE~+ on 2008-11-18 09:54

ตอนเด็กๆ ให้เจียดเวลาลองทำอะไรผิดๆ ให้เยอะๆ

เพราะถ้าโตขึ้นมาเมื่อไหร่เราจะไม่เหลือเวลาให้เราทำผิดได้อีก

<<< ชอบบบบบบบบบบ 555+

Hot!

#60 By . on 2008-11-18 07:55

ออว่ามันอาจจะเป็นบุคลิกของคนสมัยนี้ก็ได้นะคะ ที่ทำอะไรเซฟๆไว้ก่อน ถ้ามีเรื่องยาก กับเรื่องงาน มาวางอยู่ตรงหน้า ก็จะเลือกอันงานก่อน
แต่ออว่า การที่เราทำอะไรที่มันยากขึ้น มันเป็นการท้าทายดีนะคะ ซึ่งบางคนไม่ได้คิดแบบนี้อะsad smile
ปล. เดี๋ยวเข้าบล็อกคุณวิชัยทีไร ชอบเลื่อนมาอ่านตรง tags ก่อนทุกทีเลย แต่งเมื่อไหร่อย่าลืมบอกนะคะ

#59 By SweetPuff on 2008-11-18 01:33

เด๋วคิดดูก่อนนะคะ ว่าจะเชื่อพี่ ดีไหม

คงต้องลอง จะได้รู้ด้วยตัวเอง ดีกว่าใช่ไหมคะ big smile

#58 By Breezo on 2008-11-17 23:56

กำลังหาทริปไปไหนอยู่เลยค่ะมาอ่านเรื่องนี้เป็นแรงบันดาลใจได้ดีทีเดียว

#57 By (^_^)/nana on 2008-11-17 23:39

เห็นด้วยเลยนะคะ เมื่อซัมเมอร์ที่แล้วก็ไปเที่ยวทะเลกับกลุ่มเพื่อนแบบงงๆ ถามทางไปแบบงงๆ ขึ้นรถอย่างงงๆ หาที่พักก็สุ่มๆหาเอา ..แต่ก็ถึงที่หมายจนได้ กลับมาคิดอีกทีก็สนุกดีออก เหมือนได้ผจญภัยเลยอ่ะค่ะ confused smile

#56 By สส.eVeZaa on 2008-11-17 23:38

จริงคะ
คนเรา...
ยิ่งโต....
ยิ่งโดดเีดี่ยว...
ชีวิตยิ่งสนุกน้อยลง....
มันไม่เหมือนตอนสมัยยังเยาว์
อะไรๆก็น่าค้นหา น่าสนุกไปหมด

#55 By blueluna on 2008-11-17 23:30

โดนค่ะ!!!!!


Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!


#53 By on 2008-11-17 23:20

โดนค่ะ!!!!!


Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!


#54 By on 2008-11-17 23:20

เรื่องจิงเลยค่ะ
แต่บางครั้งก็กลัวที่จะหลงทางนะ T^T
Hot!

#52 By AelitaX on 2008-11-17 23:17

ลองไปเที่ยวโดยไม่รู้อะไรเลยซักครั้ง ก็ท่าจะดีเหมือนกันเนอะ ดูจะมีรสชาติดี big smile

ทุกวันนี้ จะไปไหนที หาข้อมูลกันเหนื่อยเลย sad smile

#51 By Googigg on 2008-11-17 23:03

หลงทางหลายคนสนกกว่าหลงคนเดียว

#50 By dong=ดอง,โด่ง on 2008-11-17 22:46

ผมก็คิดว่าตอนเด้กอยากทำอะไรให้ลองทำให้มากๆ
ผิดมั่งถูกมั่งก็เป็นประสบการณ์

พอโตแล้วพื้นที่ของคนที่ทำพลาดมีน้อยลงมากจนไม่กล้าที่จะทำผิดเลยครับ

#49 By Life Goes On on 2008-11-17 22:30

อื้อ ถูกต้องครับพี่ ตอนหลงทางสนุก(แต่เปลืองน้ำมัน)เหมือนกันนะ ฮา จะได้รุ้เส้นทางเพิ่มขึ้นด้วย

#48 By Gu_Tango on 2008-11-17 21:36



เรื่องหลงทาง คาเรียหลงทางบ่อยมากถึงมากที่สุด
แต่เราไม่เคยหลง เราก็จะไม่รู้ว่าอะไรคือสิ่งที่ผิดพลาด

จริงมั้ยคะ ?

จนบัดนาว ยังหลงทางกทมบ่อยๆเลย =______="

#47 By จันทราพิษ on 2008-11-17 20:39

เอนทรี่นี้มีหลายประโยคที่โดนใจเลยล่ะครับ ไม่รู้จะเอาตรงไหนมาบรรยายดี แต่เห็นด้วยมากๆที่เดี๋ยวนี้อะไรๆมันก็ดูได้มาง่าย และไม่มีความตื่นเต้น ทำให้หลายๆครั้งไม่สามารถจดจำหรือประทับใจไปกับมันได้...

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#46 By SkyKiD on 2008-11-17 20:07

big smile ผมอยากจัดงานเล็กๆครับ
จะว่าไปมันก็จริงนะครับ

คนรู้จักมากมาย แต่ความเหงาไม่ได้ลดลง

อ่านแล้วพยักหน้าเห็นด้วยทุกหัวข้อ
มั่วหรือเปล่า ... ผมก็ไม่ทราบ

แต่เห็นด้วยไปแล้ว... เท่านั้นเอง

#44 By KeRoRo on 2008-11-17 19:30

คมคับเอนทรี่เลย!!
Hot! Hot! Hot!
เอาไปสามดาว

พรุ่งนี้เลิกเล่นเนตและ
แล้วเปลี่ยนไปเล่นหมากเก็บแทน

#43 By AkaiMurasaki_Kik on 2008-11-17 19:20

เห็นด้วยนะคะ
ตอนแรก ๆ แบบว่า อืม เพื่อนก็คือคนที่เรียนห้องเดียวกัน โรงเรียนเดียวกัน เจอหน้ากันทักกันอะไรประมาณนี้
ตอนนี้กลายเป็นว่ามีเพื่อนมากมายในโลกแห่งเน็ต บางคนสนิทกันซะยิ่งกว่าเพื่อนที่เคยเจอหน้ากันทุกวัน ทั้ง ๆ ที่ยังไม่เคยเจอหน้ากันจริง ๆ ซะอีก

ตอนนี้ก็ยังหลงทางอยู่บ้าง แต่ก็สนุกสนานกับความเป็นไปของชีวิตอยู่ทุกวันแหละค่ะ^^Hot! Hot!

#42 By 「AKARI*」 : Interviewer on 2008-11-17 19:18

ดูเหมือนอยูใกล้..แต่ทำไมมันไกลจังอ่ะ
อยากคุยกะป๊า คุยทางโทรศัพท์ ทางเอ็ม ไม่เห็น
รู้สึกเหมือนตอนป๊ามายืนด่าเช็ดอยู่ตรงหน้าเลย..

#41 By 0.00....0 (222.123.5.49) on 2008-11-17 19:02

ผมชอบคำว่า
"สนุกกับความไม่รู้" นะพี่
มันตรงกับที่อาจารย์ฝรั่งเป่าหูพวกผมเป๊ะ!
และผมก็พยายามทำตามด้วย
เพราะมันสนุกจริง ๆ อย่างเค้าว่า

อ่านตอนนี้แล้วได้คิดเยอะฮะ
คิดไปนู่นไปนี่สนุกสนานมาก

จนมาจบและสร้างข้อคิดใส่สมองตัวเองว่า
...
"ไม่รู้บ้าง...ก็ดี"

big smile confused smile surprised smile Hot!

#40 By h|b|b on 2008-11-17 18:49

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

โน คอมเม้น..

แต่แบบ สาระสุดยอดเลยฮับ!
เห็นด้วยค่ะว่าอินเตอร์เน็ตทำให้โลกเราเล็กลงจริงๆ

แต่บางครั้งการรับข้อมูลข่าวสารมากเกินไปก็ทำให้รู้สึกเหมือนจะถูกทับตายด้วยข้อมูลข่าวสารนี่ล่ะค่ะsad smile

#38 By blind bookworm on 2008-11-17 18:35

พี่โตโต้!!

"เด็กบางคนอาจว่าตามกันเพราะกลัวโดนต่อย

ดังนั้นเราควรเล่นกล้าม แต่อย่าเบ่ง..."

โคตรจริงครับพี่!!!!!

#37 By วิชัย... on 2008-11-17 18:07

Hot! เห็นด้วยหลายๆ ความคิดเห็นค่ะ

#36 By Lily Pixel on 2008-11-17 16:54

...หลงนานๆ ก็จะเหมือนไม่หลงแล้วล่ะ

..



#35 By aprileighth on 2008-11-17 16:41

จริงมากที่สุดครับ!!
โลกแคบลง ใจคนก็แคบลงไปด้วย
โลกแคบลง ความเหงาไมได้แคบตาม
โลกแคบลง ติดต่อกันง่ายขึ้นก็จริง แต่ถ้าอีกฝ่ายผลักใสไล่ส่ง ต่อให้บ้านอยู่ข้างกันก็ไร้คสามหมาย
อันนี้..ผมคิดของผมเองเอง

แล้วเจอกันใหม่ด้วยความห่วงใย..confused smile
งืมๆๆ หลงอยู่ในนี้เหมือนกันครับ big smile

#33 By Johny - Co on 2008-11-17 15:35

พอไม่รู้มันก็จะ "ลอง"
พอลองแล้วพลาดก็จะ "ลองใหม่"
พอลองแล้วถูกก็จะ "จำ"

หลังจากจำ ไม่ก็ไม่ลืมแล้วเนอะ

big smile big smile

#32 By TooTooN on 2008-11-17 15:31

พูดกันมากขึ้น งงกันมากขึ้น เหมือนที่พี่เคยบอกไง 55+

เอ...แต่พระสันตะปาปา มัฮิห้า ป่าวนะ ไปแอดก่อน อิิอิ
อยู่กันแบบซับซ้อนขึ้น ก็ปวดหัวมากขึ้น ตอนนี้ปวดจี๊ดๆๆ...
คุณมยุรีขา เฮียเค้ายังคิดถึงแฟนเก่าอยู่อ่าค่ะ

กรี้สสสสสสสสสสสสส /me วางระเบิดแล้ววิ่งหนีไป

555555

#29 By iDoi* on 2008-11-17 13:55