เทวดากับชายขายแตงโม

posted on 30 Apr 2009 03:30 by doggiestyle in iloveit

แต่งนิทานเล่นๆ ครับ...อ่านขำๆ อย่าซีเรียสนะ ไม่รู้อ่านแล้วจะรู้สึกแปลกๆ บ้างรึเปล่า

 

ครั้งหนึ่งไม่ค่อยนานเท่าไหร่ ณ หมู่บ้านห่างไกลอินเตอร์เนตไวไฟ มีผู้ชายคนนึง ผมยุ่งๆ หนวดเป็นหย่อมๆ เร่ขายแตงโม อากาศร้อนตับทะลุแบบนี้แหละ คนท่าจะชอบกินแตงโมเพราะคลายร้อนดี ขายได้บ้างไม่ได้บ้าง แต่ก็มีความสุข ชาวบ้านแถวละแวกนั้นรู้จักชายขายแตงโมคนนี้กันทั่ว จะเพราะความที่อัธยาศัยดี หรือเพราะความกวนตีนก็ไม่รู้ บางวันขายแตงโมไม่ดีก็แถมๆ แจกๆ ให้เป็นบางเวลา ชาวบ้านเรียกเขาว่า โต...ย่อมาจาก แตงโม
แต่ถึงจะเป็นที่รู้จัก แต่แตงโมก็ยังขายได้ไม่ค่อยดี ไม่ใช่คนทนร้อนได้นะ แต่เศรษฐกิจห่วยกล้วยแบบนี้ ใครต่อใครก็หนีเข้าเมืองหมด
“ไอ้โต ทำไมไม่เข้ากรุงเทพ...แค่เอ็งไปสมัครเข้ากรุงเทพ เอ็งก็ได้แล้ว วันละแปดร้อยเก้าร้อย ไม่ต้องทำอะไรด้วย แค่นั่งเฉยๆ ตากแดดทั้งวัน” ชาวบ้านคนนึงถามชายขายแตงโม
“ไม่ละ เราขายแตงโมอย่างนี้ก็ดีอยู่แล้ว พอกินพอใช้” โตตอบ
“งั้นข้าไปก่อนนะ เดี๋ยวรถบัสจะออกละ” ชายเสื้อแดงตอบก่อนที่จะแบกเป้ขึ้นบ่า
“เดี๋ยวๆ อ่ะ ข้าให้ เอาไว้กินระหว่างทาง” โตยื่นแตงโมสีแดงช่ำให้หนึ่งถุงพร้อมกับยิ้มกว้างที่ประดับด้วยหนวดหล่อมแหล่ม – ไม่ได้หล่อ แต่ดูไม่ได้


วันหนึ่งภายใต้ความร้อนที่ระอุผิวและแสงแดดที่ข่มไม่ให้เปลือกตาเปิดออกได้เต็มที่ โตนั่งอยู่ใต้ต้นไม้มือซ้ายถือพัดลมมือถือขนาดเล็ก มือขวาคีบบุหรี่ ควันสีขาวสีจางๆ ค่อยๆ ออกจากปาก
“วันนี้ยังขายไม่ได้เลยว่ะ” โตรำพึงกับตัวเองในขณะที่มองไปที่น้ำแข็งในรถเข็นแตงโม
ควันสีขาวอีกหนึ่งฟอดพ่นออกจากปาก ในขณะที่โตกำลังจะเอนหลังลงที่ใต้ต้นไม้ เขาก็ได้ยินเสียงแปลกประหลาดอะไรสักอย่างดังเบาอยู่ใกล้ๆ หู มันเป็นเสียงที่แผ่วเบา โตเอนหลังหลับตา แต่ไอ้เสียงก็ยังแอบตามกวนโสตประสาทอย่างไ