รก-เรื้อน-รุม

posted on 06 Jul 2009 04:32 by doggiestyle in 5starStory, iloveit


ตั้ง auto ไว้นะครับ อยากอ่านเงียบๆ ก็กดปิดก่อนละกันเนอะ

 

ในความคิดผม แขกประเภทดีหนึ่งประเภทหนึ่งคือ แขกที่ไม่ค่อยมาจุกจิกกับพนักงาน มีตัวตนแค่สองเวลา คือเวลาเช็คอินที่พวกเราต้องขอพาสปอร์ต จากนั้นแขกก็จะกลายเป็นนางไม้หายตัวไปจากโลก และกว่าเราจะรู้ตัวกันอีกทีว่าแขกคนนี้ยังมีตัวตนอยู่ก็ตอนที่แขกเช็คเอาท์ และพวกเรายืนหน้าแขกไฟคอมส่องหน้า ยืนซี๊ดส์เพราะแขกใช้ไปแสนกว่าบาทพร้อมกับสงสัยว่า "พี่เค้าไปใช้ตอนไหนวะ"
แขกจ่ายหนักประเภทนี้พวกเรารักมากครับ ย้ำว่าจ่ายหนักอย่างเดียวนะ ไม่ต้องแถมอาการหนักมาด้วย

ส่วนแขกที่พวกเราไม่ชอบก็จะมีพวกเรื้อนเรื่องมาก อันนี้ไม่ต้องพูดกันให้เยอะ
เพราะแค่คำว่าเรื่องมากก็น่าจะเข้าใจกันอยู่แล้ว
แต่จะมีแขกอีกกลุ่มที่ไม่ได้จัดว่าเลวร้ายมาก และก็ไม่ได้จัดว่าเป็นแขกชั้นดีมาก...
คือแขกแม่งงงๆ อ่ะ ไม่ได้งงคนเดียวนะ ทำเอาเรางงๆ ไปด้วย
ผมตั้งชื่อแขกประเภทนี้ว่า แขกรก หรือเรียกอีกอย่างว่าพวกเย้อะะ (พูดว่าเยอะ แต่เสียงสูงกว่าปกติสองคีย์ ยื่นคางเล็กน้อยขณะก้อนลมผ่านกล่องเสียง เพิ่มระดับความเยอะได้ตามต้องการโดยการเร่งเสียงให้สูงขึ้นตามลำดับ)

เท่าที่ถามๆ เพื่อนด้วยกัน แขกรก กับแขกเรื้อนไม่เหมือนกันนะ
เปรียบไปก็เหมือนมอเตอร์ไซค์ขับโตสักคัน แขกรกก็เหมือนกับเราขึ้นควบมอเตอร์ไซค์คันโตด้วยอุปกรณ์ทุกอย่าง ตั้งแต่กางเกงใน หมวกกันน๊อค เสื้อเกราะอ่อน สนับแข้ง สนับศอก สนับนิ้ว เหลือแต่ลืมตาขับและมีสติตอนเข้าโค้ง

ส่วนแขกเเรื้อน ก็น่าจะเป็นปร