บ้านเกิด

posted on 13 Dec 2009 12:07 by doggiestyle in iloveit, whatsoever

มีน้องส่งคำถามมาขอสัมภาษณ์ครับ
น้องเค้าบอกว่า เป็นคำถามสั้นๆ ซึ่งบังเอิญว่าวิชัยก็กำลังว่างๆ ก็เลยซักหน่อย...
กะว่าน่าจะเป็นคำถามประมาณ faq อะไรประมาณนั้น

ปรากฎว่า คำถามคือ ทำไมต้องรักบ้านเกิด และบ้านเกิดในอุมคติคืออะไร
อืม...คำถามนางสาวไทยมากครับ....อึ้งแดกไปวันนึง...

 

ไม่รู้ว่าจะตรงคำถามรึเปล่านะครับ...แต่เดาเอาเองว่า มันน่าจะโอเคแหละมั้ง

 

 

มีคนกล่าวไว้ว่า ช่วงวัยเด็กระหว่าง 4-12 ขวบปี เป็นช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด เพราะมันเป็นช่วงเวลาที่จะทำให้คนหนึ่งคนมีตัวตนขึ้นมาได้
ช่วงเวลาสำคัญดังกล่าวมันมักจะเกิดขึ้นในสถานที่พิเศษ สถานที่ที่ไม่ว่ามันจะผ่านไปกี่ปี โลกจะเปลี่ยนไปเท่าไหร่ สถานที่แห่งนั้นมันจะอยู่เหมือนเดิมเสมอ
ผมเรียกมันว่า บ้านเกิด

บ้านเกิดผมอยู่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก
บ้านเกิดของผมเป็นบ้านไม้ อยู่ในรั้วเดียวกับบ้านหลังอื่นๆ อีกสองสามหลัง
ที่บ้านผมจะมีเครื่องเล่นเทปเครื่องเล็กๆ ที่มีจอทีวีเล็กๆ อยู่ข้างๆ พ่อมักจะเปิดเพลงดิสโก้กล่อมผมให้นอน ผมจำไม่ได้ว่าตอนนั้นบ้านผมรวยหรือจน แต่จำได้แม่นว่า ผมไม่เคยเดือดร้อนที่ไม่มีทีวีดูการ์ตูน ผมไม่เดือดร้อนที่ไม่มีรถบังคับเล่น เพราะละแวกบ้านแถวนั้นมีเพื่อนอยู่เต็มไปหมด เราวิ่งเล่นกันในลานกว้างโดยที่แม่ของแต่ละบ้านมานั่งคุยกัน

โตขึ้นมาหน่อยผมย้ายมาเช่าบ้านอยู่ในตลาดในเมือง บ้านหลังนั้นเป็นบ้านสองชั้นครึ่งตึกครึ่งไม้ เจ้าของบ้านมักจะไปๆ มาๆ ระหว่างกรุงเทพแม่สอด
ป้าเจ้าของบ้านอยู่ชั้นบน ส่วนครอบครัวผมอยู่ชั้นล่างกับหมาหนึ่งตัว...เจ้าหมาตัวนั้นชื่อกิ๊บ - ไอ้กิ๊บเป็นหมาพันธุ์ทางขนยาวสีน้ำตาล ไอ้กิ๊บเป็นหมาที่น่ารัก ฉลาดและรักพวกเรามาก วันไหนพ่อว่างๆ เรามักจะไปขับมอเตอร์ไซค์เล่นกันโดยพ่อมักจะเอาเจ้ากิ๊บขึ้นด้านหน้ามอเตอร์ไซค์โดยที่มีผมซ้อนท้าย ผมจำได้ดีนะ ตอนที่ผมเล่นจระเข้ขึ้นบกกับเพื่อนๆ แถวบ้านโดยที่มีไอ้กิ๊บมันวิ่งไล่คนอื่นๆ
ตอนนี้บ้านไม้สองหลังนั้นมันไม่มีอยู่แล้ว  รวมทั้งไอ้กิ๊บตัวนั้นก็ไม่มีอยู่แล้วเช่นกัน

ถ้าพรหมลิขิตมันขีดเขียนช่วงชีวิตเราจริงอย่างที่ใครๆ ว่าไว้ ชีวิตของเราก็น่าจะเป็นหนังสือหนึ่งเล่มที่ใหญ่มาก  แต่ละวันพรหมลิขิตมักจะเขียนเรื่องใหม่ๆ ให้เราลุ้นให้หน้าต่อไปเสมอ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องดี เรื่องไม่ดี บางเรื่องทำให้เรายิ้ม บางเรื่องทำให้ร้องไห้
ไม่ว่าในแต่ละวันเราจะได้หัวเราะหรือร้องไห้ แต่เราแน่ใจได้ว่า เมื่อไหร่ที่เราเปิดย้อนไปบทแรกๆ เหล่านั้น เราจะได้กลิ่น ได้ยิน และรู้สึก
มันอาจจะไม่ถึงขนาดที่จะทำให้เราหัวเราะ แต่เราก็ยิ้มได้เสมอ

มันเป็นเรื่องน่าเศร้านะ เวลาคิดว่าช่วงเวลาดีดีของชีวิตมักจะเป็นช่วงเวลาที่ไม่ยาวนานนักเมื่อเทียบกับช่วงเวลาอายุของคนเรา แต่ช่วงเวลาแสนสั้นนี่แหละครับ ที่เป็นช่วงเวลาที่หยุดนิ่ง สงบและสวยงามรอให้เราแวะเวียนไปหาตลอดเวลา


เหมือนจุดพักระหว่างทางที่ให้เราแวะพักผ่อน หยุดดูวิวรอบๆ ตัว หยุดคิดถึงสิ่งที่เพิ่งได้เจอเส้นทางที่เพิ่งผ่านมา และตั้งหลักพักก่อนที่จะออกเดินทางต่อไป

 

Comment

Comment:

Tweet

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#32 By mini-hamao on 2010-05-05 16:21

เป็นคนจังหวัดตากเหมือนกันเลยbig smile big smile

#31 By doleyme (61.90.24.175) on 2010-04-18 18:12

คนนนนนนนน บ้านเดียวกัน

#30 By อ้อม (58.8.215.170) on 2010-01-18 17:14

จระเข้ขึ้นบก ว้าย แก่ อิๆๆๆdouble wink

#29 By Amy (86.96.226.87) on 2009-12-18 18:49

เอนทรีนี้ซึ้งมากๆค่ะ

#28 By เม (114.128.90.40) on 2009-12-17 20:10

ตอบได้ซึ้ง
ถ้าไดเจอคนที่บ้านที่ไม่ได้เจอกันมานาน เป้น 9-10 ปีก้จะพูดคุย เล่าเรื่องราวต่างๆ แลกเปลี่ยนความคิดกัน
จะทำให้รับรุ้และระลึกถึงเรื่องเก่าๆ อีกครั้ง
เหมือนได้เปิดอ่าน หนังสือเล่มเก่าที่ไม่ได้เปิดมานาน

#27 By happydeed on 2009-12-16 13:45

คนแม่สอดน่ารักครับ
เพราะมีแฟนเป็นคนแม่สอด ว่าไม่น่ารักเดี๋ยวจะตายเอา
question question question question

#26 By supermet on 2009-12-14 11:14

ตอบได้หล่อมั่กๆ confused smile confused smile confused smile

#25 By PanDa & PaWwAw on 2009-12-14 10:40

รักบ้านเกิดก็เพราะแบบนี้ล่ะconfused smile

#24 By ลิงหกกะล้ม on 2009-12-14 02:34

อบอุ่นมากกกกกbig smile Hot! Hot! Hot!

#23 By SaiFoN on 2009-12-14 01:21

big smile

#22 By นักรบ on 2009-12-13 22:29

อดีตบ้างก็แจ่มชัด บ้างก็ลางเลือน
เสียดายว่า อดีตของผมมันมักจะลางเลือน

#21 By โก๋สิจ๊ะ on 2009-12-13 22:06

คมมากจริง ๆ ค่ะ
ความทรงจำตอนเด็กเป็นอะไรที่งดงามเสมอ นึกถึงทีไรก็รู้สึกยิ้ม ๆ และอยากร้องไห้ปนกันทุกทีค่ะ

เอ๊ะ แต่เรายังไม่แก่นี่นา...

#20 By 「AKARI*」 : Interviewer on 2009-12-13 21:44

อ่านแล้วคิดถึงบ้านที่เมืองไทยเลย

เมื่อไหร่จะเรียนจบสักทีเนี่ยะ T_T

#19 By magician (203.169.191.100) on 2009-12-13 20:56

ค่ะ มีบ้านที่แม่สอดเหมือนกันopen-mounthed smile

#18 By VIXEN, on 2009-12-13 19:04

Hot!
ไม่รู้จะคอมเมนต์อะไรเลย เอาดาวแกงกับรอยยิ้มไปแทนแล้วกันนะคะbig smile

#17 By namnampai on 2009-12-13 18:57

หนังสือพรหมลิขิต ,,

#16 By KOOKKIGz on 2009-12-13 18:40

Hot! Hot! big smile
ย่อหน้า 3 นับจากสุดท้าย

ชอบทั้งอันนั้นเลย!

#15 By coffeelucky on 2009-12-13 17:47

คิดถึงบ้านนนนน เกิดดดดดด

#14 By พริม on 2009-12-13 17:25

บางทีเราจะรู้ว่ามันเป็นช่วงดีๆ มากๆ ตอนมันผ่านไปแล้ว...
(นึกถึงคำว่าบ้านไม้แล้วฮาขึ้นมาได้อีก)Hot! open-mounthed smile

บ้านไม้รึเปล่า? confused smile confused smile confused smile

#13 By tongg on 2009-12-13 15:15

อ่านแล้ว แอบเอาจุดพักระหว่างทาง มาเปรียบเทียบกันค่ะ
จุดชมวิว เราไม่ต่างกัน เพราะ คือช่วงที่เราอยากจะหยุดนิ่ง เพื่อ รอตั้งหลัก ก้าวเดินทางต่อไป Hot! big smile big smile big smile

#12 By ta_THINK_nhong on 2009-12-13 15:04

อบอุ่น น่ารักจังค่ะ big smile

#11 By OriJINT (58.64.89.146) on 2009-12-13 14:53

"ไม่ว่าในแต่ละวันเราจะได้หัวเราะหรือร้องไห้ แต่เราแน่ใจได้ว่า เมื่อไหร่ที่เราเปิดย้อนไปบทแรกๆ เหล่านั้น เราจะได้กลิ่น ได้ยิน และรู้สึก
มันอาจจะไม่ถึงขนาดที่จะทำให้เราหัวเราะ แต่เราก็ยิ้มได้เสมอ"
^
^
ชอบมากอะพี่วิชัย
อดีตมีแต่เรื่องที่ทำให้เราอยากกลับไปหามัน แต่เราก็ได้แค่นึกถึง
แย่จัง!
ไม่เป็นไร อนาคต อาจมีสิ่งดีดีรอเราอยู่ก็ได้เนอะ :D

วันนี้เขียนบล็อคได้ สวย มากค่ะ : )

#10 By AoeyP (58.8.135.146) on 2009-12-13 14:34

จะกลายเป็นเอนทรีรวมคนบ้านเดียวกันปะนะ open-mounthed smile

#9 By iDoi* on 2009-12-13 14:16

กินใจมากค่ะ ^^

#8 By นู๋แนน (117.47.126.233) on 2009-12-13 14:03

พี่วิชัย...

อยู่แม่สอดหรอ...บ้านเดียวกันเลย...คิคิ

ได้ไปเที่ยวมั่งมั้ยเนี่ย..แม่สอด หนาวมากกกกกกกก
Hot!

#7 By 'ทุมทิพย์ on 2009-12-13 13:49

ตอบเสร็จ รับมงกุฏ แล้วก็อย่าลืมยิ้มโบกมือลงจากเวธีด้วยนะครับพี่วิชัย

พูดถึงเรื่องบ้านเกิดแล้ว ก็อดนึกถึงไม่ได้เหมือนกันแหะ
ป่านนี้ลอนดอนจะเปลี่ยนไปยังไงบ้างน้า (ได้ข่าวว่าแกไม่เคยไป) กร๊ากก Hot! Hot!

#6 By SILY on 2009-12-13 13:46


no comment

Hot!

#5 By BlueSahara on 2009-12-13 13:17

แค่ช่วงเวลาสั้นๆ

ที่ให้เราได้นึกถึง มันก็มีความสุข

,, ^^

#4 By TANIZE on 2009-12-13 12:56

(ใช้พื้นที่แก้ไขคำผิดค่ะ)
ตอนนี้ที่แม่สอดเปลี่ยนไปมาก ผู้คน รถรา ร้านรวง
สิ่งมีชีวิตเยอะขึ้น

แต่รอยยิ้มของคนแม่สอดยังเหมือนเดิม

big smile

#3 By rubino on 2009-12-13 12:47

ตอนที่แม่สอดเปลี่ยนไปมาก ผู้คน รถรา ร้านรวง
สิ่งใชีวิตเยอะขึ้น

แต่รอยยิ้มของคนแม่สอดยังเหมือนเดิม
big smile

#2 By rubino on 2009-12-13 12:44

ตอบได้นางสาวไทยมากครับ confused smile

#1 By chimerateddy on 2009-12-13 12:44