อุทัยทริป

posted on 29 Mar 2010 01:18 by doggiestyle in clipsCLIPS, iloveit

 

(เอนทรีนี้...กลัวโหลดรูปไม่โหดพอ เลยมีเพลง Autoplay ติดมาอีกตังหาก)

 

เอนทรีนี้ แนะนำให้ กด F11 เพื่อให้ได้ฟีลในการรับชมนะครับ...

 

วิชัยไปญี่ปุ่นมาครับ....
ไปตะเวนมาหลายเมือง นารา เกียวโต ฮิโรชิมา โกเบ โตเกียว โอซาก้า
ตังค์ไม่ค่อยจะมีซื้อของเก็บ ก็เลยได้แต่ถ่ายรูปเก็บไว้
รู้ตัวตอนถึงห้องว่า ถ่ายรูปไปทั้งหมด 3.94GB

ตอนนี้มีปัญหาเวบฝากรูป...เพราะ photobucket ที่เคยใช้ มันไม่ดีเหมือนเดิม...
เอาเป็นว่า...เอาไปแก้ขัดก่อนละกัน...
อยากอัพรูป อยากอวดรูปมานานละ

เอาซะหน่อย...
แนะนำให้เปิดหน้านี้ทิ้งไว้ แล้วไปอาบน้ำหรือทำอะไรอย่างอื่นก่อน...


แล้วอย่าบ่นนะว่ารูปเยอะไป...

 

เครื่องออกประมาณห้าทุ่มกว่า...แต่วันนั้นตัดสินใจไปถึงสนามบินตั้งแต่ หกโมงเย็น...
ก็นะ พี่เสื้อแดงเค้ากำลังถามหาประชาธิปไตยกัน ก็กลัวจะมาหากันแถวสนามบินบ้างอะไรบ้าง
ก็ไม่ได้อะไรครับ...จากหน้าตาไม่ได้คิดอะไรจริงๆ มันแค่มุมกล้อง...
ประชาธิปไตยโคตรเหง้าศักราชพ่อมึงซิ!

...รูปนี้มยุรี

 

ก็จะทำไม...ก็มันง่วงนอนนี่! เค้าคงไม่ว่าอะไรหรอกมั้งถ้าเราล้มตัวนอนหลับ ใส่เสื้อเหลืองแต่ไม่ได้มายึุดสนามบิน

 

ผมบินกับการบินไทย...ก็รู้สึกดีครับที่ได้ครูยุวกาชาดมาดูแล...เพราะแอร์แต่ละท่านดูอาวุโสและควรค่าที่จะได้รับการยกย่องให้อยู่บนชั้นฟ้าแล้วครับ...ขึ้นเครื่องปุ๊ปวิชัยก็ทำตัวเป็นผู้โดยสารที่ดี...หลับสงบเป็นศพเลย

 

ณ. สนามบินคันไซ ขณะที่รอรถไฟเพื่อไป นารา
เราดีใจมากที่ชีวิตนึงได้เหยียบเส้นเหลืองของชานชลารถไฟโดยที่ไม่มีใครมาเป่านกหวีดประหนึ่งเรากำลังนั่งกินเนื้อแพนด้าย่าง...
จากในรูปจะสังเกตเห็นได้ว่า มยุรีดูมีความสุขวาฮูมากกับการได้เหยียบเส้นเหลือง...
มันดีจริงๆ นะคู๊ณ!!

 

 

 

รูปนี้คนถ่าย...หล่อมาก...

 

 



มื้อกลางวันแรกอย่างเป็นทางการที่ญี่ปุ่นครับ...นั่งริมแม่น้ำ...ข้าวปั้นในมือมยุรีรูปนั้น...ถ้าจำไม่ผิดน่าจะประมาณ 300 เยน...



ที่ญี่ปุ่นตอนนั้นอากาศดีมากครับ...แต่คงหนาวเิกินไปสำหรับใครบางคน...ดูดิ...น้ำมูกย้อยเชียว

 

สวนสาธารณะสักที่ ที่มีกวางเดินเพ่นพ่านกันเพียบบบ
เทียบก็เหมือนลิงที่ลพบุรีบ้านเรา... เห็นครั้งแรกรู้สึกตื่นเต้นและตะลึุงกับไลฟ์สไตล์ของกวางทีนี่...
คือกวางทำตัวแนบเนียนจนผมคุยว่า ไอ้พวกกวางพวกนี้มันทำงานเป็นพนักการต้อนรับนักท่องเที่ยวอยู่รึเปล่าวะ

เห็นกวางตัวเป็นๆ ระยะใกล้ประชิดโดยไม่มีลูกกรงแบบนี้...

สวัสดีคร้าบบบคุณกวางงง!!!

 

โอ้ววว!!! เจ้ดดดดเต้!!!!
กวางเหลียวหลังของแท้!!!

เจร้ดดดด...เต้!!!
เป็นบุญตาจริงๆ
ขอบคุณมากคร้าบบบบ

 

ขอแนะนำเพื่อนเก่าเพื่อนแก่วิชัย...เจ้าตัวนี้ชื่อตำลึงครับ
อยู่กับผมมาตั้งแต่ปี 1999 ไปเที่ยวกับวิชัยมาแล้ว...ตั้งแต่ภูเก็ตยันยุโรป...
ตำลึุงเป็นหมาพูดน้อยครับ...ไม่ค่อยเล่าอดีตตัวเองให้ฟังเท่าไหร่...



ผู้ชายคนขวาสุดในรูปคือพี่เต๋า พี่ชายของมยุรี ส่วนผู้หญิงที่ชูสี่นิ้ว (สองมือ) ชื่อมารูโกะ เป็นรีเซฟชั่นสุดเพี๊ยนของเกสเฮ้าส์ที่เราไปพัก

ตำลึง ขณะที่กำลังเดินทางไปฮิโรชิม่า...

 

 

 

 

 

 

 

 

สิ่งที่เราทำควบคู่ไปกับการเดินทางระหว่างที่อยู่ญี่ปุ่นก็คือ...หลงทางครับ
ในรูป พี่เต๋ากำลังเช็คอะไรสักอย่าง...

 

 

ดีใจมากที่ได้มาเห็นสวนหิน...ใฝ่ฝันมานานว่าอยากเห็นสักครั้ง...ไม่ผิดหวัง สวยมาก

 

 

 

 

 

ท้าวมยุรีกับนายสนมเอกที่อ๊อฟมาจากสยามประเทศ

 

 

 

 

เราโชคดีที่เห็นเจ้าบ่าวเจ้าสาวกำลังถ่ายรูปครับ

 

 

ญี่ปุ่นอากาศไม่ค่อยดี...หนาวและฝนตกประปราย

 

ตำลึงถ่ายรูปคู่กับซุปเปอร์สตาร์

 

มื้อเช้าของวันใหม่...อร่อยมาก! ราคาประมาณ 600 เยน...
เป้าหมายของวันนี้คือ Kurama เพื่อไปออนเซ็นกัน!

คุรามะเป็นอำเภอเล็กๆ ที่ต้องนั่งรถไฟประมาณ 40 นาที...
เป็นสี่สิบนาทีที่...สวยมาก เพราะนั่งออกนอกเมือง เห็นแต่แผ่นต้นไม้ แม่น้ำและโรงเรียนมัธยมต่างจังหวัด

สถานีรถไฟ คุรามะ

แถวนี้พี่ๆ เค้าคุม อย่าไปสบตาพี่เค้านะ

 

 

 

.

 

ทุกคนเฮฮามีความสุขกับวันมาก จนกระทั่ง...ถึงวินาทีวัดใจ...ออนเซ็น

ว่ากันว่า ออนเซ็นต้องแก้ผ้าทุกชิ้น หากใครใส่กางเกงว่ายน้ำหรือชุดว่ายน้ำถือว่าเสี่ยวแดกขั้นสูงสุด...
ปัญหาของวันคือ...อีคำว่า towel ที่แปลว่าผ้าขนหนูเนี่ย...ผืนใหญ่แค่ไหน!
ผู้ชายไม่เท่าไหร่ เพราะมีจุดอธิปไตยกุ๊กกูแค่แห่งเดียว...
แต่สำหรับสุภาพสตรีที่นอกจากจะมีคาบสมุทรบอร์เนียวเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญแล้ว...ยังมีเทือกเขาตะนาวศรีที่ต้องปกป้องอีกตังหาก
เพราะฉนั้น ความกว้างของผ้าขนหนูถือได้ว่าเป็นสิ่งชี้เป็นชี้ตาย

พี่เต๋าให้คำแนะนำที่ดีมากเกี่ยวกับพื้นที่ T Zone ของสตรี...เพราะเมื่อใดที่เลือกไม่ถูกว่าจะปกป้องคาบสมุทรบอร์เนียวหรือเทือกเขาตะนาวศรี...ปิดหน้าไปเลยครับ...

 หลังจากรูปนี้ เป็นการแอบถ่าย...ในออนเซ็น

ตู้ล็อกเกอร์แบบไม่มีอะไรปิดบังกันเลย...

 

ที่เห็นคือที่นั่งอาบน้ำ...

 

ออนเซ็นเอาท์ดอว์ครับ...โชคดีที่ไปนั้นมีแต่พี่ญี่ปุ่นหนึ่งคน เดินแกว่งปาปริก้าไปมา...
ส่วนวิชัยและพี่เต๋านั้น..พอสะบัดผ้าออกเท่านั้นแหละ...ไม่รู้จักกันอีกเลย...(ฮา)

วินาทีแรกที่น้ำร้อนมันไชเข้าซอกตูดนั้น...ร้อนชมัดไข่เกือบเป็นยางมะตูม
แต่ประมาณสิบห้าวินาทีผ่านไป...สบายโคตร!!! เหมือนมีคนมาบีบเนื้อคลายเมื่อย...
แช่ได้ประมาณ 10 นาที...ผมก็ลุกไปอาบน้ำ ซึ่งเดชะบุญ น้ำอุ่นเค้าเสีย เลยต้องอาบน้ำเย็นจัดแทน

ข้อสังเกตจากการแช่ออนเซ็นคือ...สบายตัวอย่างแรง และหลังจากที่ขึ้นจากออนเซ็น จะหิว
ข้อสรุปคือ ติดใจมาก...อยากไปอีก

 

 

 

 

 

 

 

 

สิ่งที่ดีที่สุดหนึ่งอย่างของทริปนี้ คือการที่สิ่งมีชีวิตในโรงแรมได้พบกับสิ่งมีชีวิตในเกียวโต...

 

 

 

 

วันอาซากูซะ (ใช่ชื่อนี้ป่ะ? ที่ใครๆ ก็ต้องมากัน)
ผิดหวังเล็กน้อยกับวัดนี้...เพราะมันเหมือนกับ จุดแวะซื้อของที่ระลึุกมากกว่าวัด

 

 

 

 

 

 

 

ตำลึงเจอดาราอีกละ! 

แมวข้างถนน...

เห็นแล้วคิดถึงอีบึดจัง

 

 

 

 

อันนี้ไม่เกี่ยวอะไร...แต่อยากถ่าย...

 

ตำลึงกับเจ้าถิ่น...

 

 

ถ่ายกับฮาชิ...

ฮาชิเป็นหมายอดกตัญญู..
ที่มาเฝ้าเจ้าของของมัน (ที่เสียชีวิต)หน้าสถานีรถไฟทุกวันจนตาย

หล่อนะ...
เสียอย่าง เดียว...ปากหมาไปหน่อย

 

ฮาชิ...น่ารักเลยทีเดียว...

 

ขอโต้ดคร้าบบบที่ลามปามฮาชิ!!

 

 

ถึงฮาราจูกุ กรุงเมกกะของเด็กแนว...มั้ง
มาฮาราจูกุ ก็ต้องซัดเยี่ยวซะหนึ่งทีเป็นที่ระลึก...ก็พบกับ

 

 

เด็กญี่ปุ่นนี่แม่ง...มือบอนจริง...แต่ผมเตือนน้องๆ เค้าแล้วครับ