เคมีหม้อไฟ

posted on 18 May 2010 09:31 by doggiestyle in iloveit, MyStory

 สมมุติว่าถ้ามีการแข่งขันโดดเรียนชิงแชมป์ภูมิภาค ผมคิดว่าอย่างน้อยๆ พวกผมจะต้องได้เข้ารอบชิงแน่ๆ  เพราะมันเคยมีคนเปรยขึ้นมาว่า เรามาโรงเรียนกันเพื่อกินข้าวกลางวันกันรึเปล่าวะ?
แต่ถึงกระนั้น…มันก็ไม่ได้จะเคาะกระโหลกให้ได้สำนึกอะไรขึ้นมาหรอกนะครับ เพราะเราก็ยังโดดเรียนกันเหมือนเป็นสิ่งที่เราต้องทำกันประจำ ส่วนเรื่องเรียนเราไม่ค่อยจะเป็นห่วงเท่าไหร่ เพราะฝากเรื่องสำคัญไว้กับคนสำคัญเช่นเพื่อนโบเรียบร้อยแล้วครับ


ถึงเพื่อนโบจะเรียนไม่เก่งขนาดติดหนึ่งสามอันดับแรกของห้อง แต่เพื่อนโบก็เรียนเก่งอยู่ในระดับพรีเมียร์ลีกของห้องและแน่นอนมันเรียน เก่งที่สุดในกลุ่มของพวกผม หรือกลุ่มเด็กที่ไม่รู้จะมาเรียนสายวิทย์ให้เปลืองอากาศในห้องเรียนทำไม เพราะเรียนไม่ได้ขี้เปียกสักคน ซึ่งจะว่ากันอีกที มันจะให้เรียนดีได้ยังไง เพราะโดดเรียนกันกระจุยกระจาย โดดเรียนกันชนิดที่ว่าวันไหนที่เข้าเรียน อาจารย์ถึงกับถามด้วยความสงสัยว่า “พวกเธอเป็นใคร?”
เพื่อนโบก็เหมือนกับแบกความหวังของเพื่อนอีกสามสี่คนเข้าไปเรียนหนังสือ อย่างช่วยไม่ได้ และพวกเราที่เหลือก็ตอบแทนเพื่อนโบด้วยทำกิจกรรมที่เพื่อนโบชอบทำเช่น เราเล่นบาสเผื่อ เรานั่งแซวหญิงเผื่อ ฯลฯ

แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าพวกเราจะโดดเรียนจนไม่เข้าเรียนเลยนะครับ ไม่เข้าเรียนเลยก็ติด มส. ไม่มีสิทธิ์สอบกันพอดี ของอย่างงี้มันก็ต้องเข้าเรียนบ้างอะไรบ้าง ซึ่งก็จะได้เพื่อนโบนี่แหละครับคอยเตือนเพื่อนๆ

เพื่อนโบ : เฮ้ยไอ้แว่น วิชาชีวะวันนี้มึงต้องเข้าเรียนแล้วนะว้อย จะสอบกลางภาคแล้ว
วิชัย : เชี่ย วันนี้กูไม่ค่อยอยากเข้าเรียนว่ะ ไม่ได้เตรียมการ์ตูนมา
เพื่อนโบ : ไอ้ห่า เค้าให้มึงเข้าเรียนหนังสือ ไม่ใช่อ่านการ์ตูน
วิชัย : ก็มึงเรียนแทนกูแล้วไง
เพื่อนโบ : แสด
เพื่อนบรม : เฮ้ย เอาการ์ตูนกูไปอ่านก่อนก็ได้นะ วันนี้กูไปสอยเกมส์บอยชาวบ้านมาได้


สรุปวันนั้นเข้าเรียนกั