เคมีหม้อไฟ

posted on 18 May 2010 09:31 by doggiestyle in iloveit, MyStory

 สมมุติว่าถ้ามีการแข่งขันโดดเรียนชิงแชมป์ภูมิภาค ผมคิดว่าอย่างน้อยๆ พวกผมจะต้องได้เข้ารอบชิงแน่ๆ  เพราะมันเคยมีคนเปรยขึ้นมาว่า เรามาโรงเรียนกันเพื่อกินข้าวกลางวันกันรึเปล่าวะ?
แต่ถึงกระนั้น…มันก็ไม่ได้จะเคาะกระโหลกให้ได้สำนึกอะไรขึ้นมาหรอกนะครับ เพราะเราก็ยังโดดเรียนกันเหมือนเป็นสิ่งที่เราต้องทำกันประจำ ส่วนเรื่องเรียนเราไม่ค่อยจะเป็นห่วงเท่าไหร่ เพราะฝากเรื่องสำคัญไว้กับคนสำคัญเช่นเพื่อนโบเรียบร้อยแล้วครับ


ถึงเพื่อนโบจะเรียนไม่เก่งขนาดติดหนึ่งสามอันดับแรกของห้อง แต่เพื่อนโบก็เรียนเก่งอยู่ในระดับพรีเมียร์ลีกของห้องและแน่นอนมันเรียน เก่งที่สุดในกลุ่มของพวกผม หรือกลุ่มเด็กที่ไม่รู้จะมาเรียนสายวิทย์ให้เปลืองอากาศในห้องเรียนทำไม เพราะเรียนไม่ได้ขี้เปียกสักคน ซึ่งจะว่ากันอีกที มันจะให้เรียนดีได้ยังไง เพราะโดดเรียนกันกระจุยกระจาย โดดเรียนกันชนิดที่ว่าวันไหนที่เข้าเรียน อาจารย์ถึงกับถามด้วยความสงสัยว่า “พวกเธอเป็นใคร?”
เพื่อนโบก็เหมือนกับแบกความหวังของเพื่อนอีกสามสี่คนเข้าไปเรียนหนังสือ อย่างช่วยไม่ได้ และพวกเราที่เหลือก็ตอบแทนเพื่อนโบด้วยทำกิจกรรมที่เพื่อนโบชอบทำเช่น เราเล่นบาสเผื่อ เรานั่งแซวหญิงเผื่อ