มีอยู่คืนนึงอยู่ดึๆ ผมก็มีความคิดวูบเข้ามาว่า "ถูกลืมเจ็บกว่าถูกทิ้ง"
ก่อนที่ผมกำลังจะพิมพ์ลงไปในทวิตเตอร์ ก็มีคิดว่า เราน่าจะลองถามคนอื่นๆ ดูบ้างว่าคิดยังไงกับคำว่า
ถูกลิมเจ็บกว่าถูกทิ้ง

สรุปว่ามีคนเยอะแยะโพสให้ความเห็นเข้ามาเยอะเลยว่ะ
บ้างก็ว่าถูกลืมเจ็บกว่ แต่บ้างก็ว่าถูกทิ้งเจ็บกว่า
และก็มีบางคนบอกว่า ถูกลืมทิ้งเจ็บกว่า
บางคนบอกว่า จะลืมไปว่าทิ้งแล้ว

อืม...มันช่างเป็นความเจ็บปวดที่ซับซ้อนและเรื้อนมากมาย
ข้อสรุปก็คือ...ไม่ว่าจะถูกทิ้งหรือถูกลืม มันก็เจ็บด้วยกันนั่นแหละ

แต่ที่น่าสังเกตก็คือ
คนส่วนใหญ่ที่ตอบมาว่า ถูกลืมเจ็บกว่า จะเป็นผู้ชาย
ในขณะที่ผู้หญิงส่วนใหญ่จะตอบว่า ถูกทิ้งเจ็บกว่า
ตัวผมเองก็คิดเหมือนผู้ชายทั่วไปคือ ถูกลืม เจ็บกว่าถูกทิ้ง

 

มันก็จัดว่าเป็นการโหวตที่สนุกดีนะครับจนกระทั่งมีคนมาถามว่า ทำไมผู้ชายต้องกลัวถูกลืมมากกว่าถูกทิ้ง
เอิ่ม...งานเข้าซิกู....


มีคำกล่าวว่า
"ผู้หญิงวัยรุ่นก็เหมือนลูกฟุตบอลที่ผู้ชายทั้งสนามรุมแย่ง ผู้หญิงที่เลยสามสิบห้าไปแล้วก็เหมือนลูกกอล์ฟที่ผู้ชายตีให้ไกลออกไป และตามไปตีให้