เกาหลีตลาด

posted on 30 Jul 2010 09:11 by doggiestyle in 5starStory

มีเรื่องเคืองใจอยู่สองสามเรื่องที่อยากจะเล่าให้ฟัง ก่อนที่จะลืม
จริงๆ แล้วมันก็ลืมไปแล้วแหละครับ แต่วันก่อนเกิดเหตุการณ์เดจาวูขึ้นมาจนเกิดอาการชื้นที่ซอกใจ ไม่เล่าอาจเป็นเชื้อราในห้องหัวใจได้
(ซึ่งสารภาพตรงๆ ว่า จำไม่ได้ว่าเคยเขียนเรื่องนี้รึยัง แต่ชั่วโมงนี้ พวกแกต้องอ่านแล้วแหละ หึหึหึ)

เรื่องของเรื่องคือ ครั้งหนึ่งผมและมยุรีไปดูหนังกันที่สยามพารากอน
คนเยอะมาเข้าคิวกันซื้อตั๋วอย่างกับมาดูเมียงูเต้นระบำเปลือยกัน
หลังจากที่ได้ตั๋วมาแล้ว ด้วยความขี้เกียจผมกับมยุรีก็มานั่งรอเวลาดูหนังกันที่โซฟาตรงข้างเคาน์เตอร์ขายป๊อปคอร์น ขณะที่ผมกำลังกวาดสายตาไปเรื่อยๆ อยู่นั้น สายตาผมก็ไปหยุดที่ผู้หญิงคนนึงที่แต่งตัวดี สามารถจัดอยู่ในเกณฑ์ที่เรียกว่าไฮโซว์อะครับ ประมาณว่า ส้นสูง กระโปรง ผมดัด ผิวดี แต่งเล็บ กระเป๋าถือ หน้าสวย
เธอคนนี้เดินตรงไปที่เคาน์เตอร์ป๊อปคอร์น พร้อมกับเปิดกระเป๋าถือของเธอ เพื่อหยิบเอาคูปองแลกป๊อปคอร์นฟรีออกมายื่นให้กับคนขาย

ผมไม่ได้กำลังจะบอกว่า คนแต่งตัวดีแล้วมาแลกป๊อปคอร์นฟรีมีค่าเท่ากับรถเมล์ยางแตกกลางถนนตอนห้าโมงเย็นนะครับ ใครที่มีคูปองแลกอะไรฟรีก็สามารถแลกได้เต็มที่ครับ ไม่ได้ว่าอะไร ออกจะอิจฉาซะด้วยซ้ำ เพราะอยากได้เหมือนกัน
พนักงานคนนั้นหยิบคูปองมาดูเงื่อนไข แล้วตักป๊อปคอร์นในถุงกระดาษเล็กๆ

(ทำความเข้าใจอีกครั้ง ป๊อปคอร์นฟรี แปลว่า มีปริมาณป๊อปคอร์นประมาณเข่าหมา...ผมเข้าใจว่าเจตนารมณ์ก็คือ มีไว้ให้ลองกินดู กินแล้วอยากกินอีก ก็มาซื้อเพิ่ม)

 

แล้วยื่นให้เธอ เธอรับป๊อปคอร์นถุุงนั้นแล้วตอบกลับไปว่า

"ทำไมน้อยจังล่ะ ขอเพิ่มอีกหน่อยได้มั้ย"



ผมไม่รู้ว่าอะไรทำให้เธอคิดว่าป๊อปคอร์นฟรีมันจะต้องมีขนาดประมาณข้าวโพดหนึ่งไร่ ไว้แดกอิ่มแทนบุฟเฟ่ต์ได้ อย่าว่าแต่ผมอึ้งเลยครับ พนักงานคนนั้นก็งงแดกถึงกับต้องเดินไปเรียกหัวหน้าเข้ามาดูแลเรื่องนี้ หัวหน้าเดินออกมาด้วยหน้าตางงๆ แล้วพูดอะไรสักอย่างกับผู้หญิงคนนั้นก่อนที่จะตักป๊อปคอร์นให้อีกถุงไป

อะไรทำให้คิดว่าเค้าควรจะได้ของเยอะกว่านี้...
หรือว่าเค้าคิดว่านี่เป็นแค่ป๊อปคอร์น ซึ่งมันก็น่าจะให้กันได้นี่นา ก็ูดูซิป๊อปคอร์นในกล่องมีเป็นล้านๆ เม็ดได้มั้ง แหม แบ่งให้ซักถุงคงไม่จนลงหรอก
เค้าคงลืมนึกไปว่า ที่ป๊อปคอร์นมันเยอะ ก็เพราะนั่นคือร้านขายป๊อปคอร์น


 

เหตุการณ์ต่อมาเพิ่งเกิดไม่นาน วันก่อนผมกับมยุรีและน้องสาวผมไปดู inception กันโดยที่ข้างๆ ผมเป็นผู้ชายสองคนซื้อตั๋วกันอยู่
อืม ขออนุญาตตัดสินเอาเองว่าผู้ชายคนนั้นเป็นเกย์นะครับ เพราะผมมั่นใจว่าเอาไร่อ้อยมาสักไร่ก็สามารถไล่ฟันอ้อยทั้งไร่คอนเฟิร์มว่า คนนั้นคือเกย์ แต่ประเด็นไม่ได้อยู่เกย์หรือเก้บ หรืออะไร

เรื่องมันก็นิดเดียว...แต่กินใจตรงที่
ผมยืนซื้อตั๋วข้างๆ พี่คนนั้น แล้วผมก็เสือกได้ยินเค้าพูดกับคนขายตั๋วว่า
"อ้าว ไม่มีอะไรแถมเลยเหรอ"

 

 

โห...พี่คร้าบบบ พี่คิดว่าตัวเองกำลังซื้อโตโยต้ายาริสราคาหกแสนกว่าบาทอยู่เหรอครับ
ถึงได้ถามหาของแถม...นี่มันตั๋วดูหนังราคา 140 บาทนะเว้ยครับพี่น้อง

 

 

รู้สึกว่าพนักงานตอบว่าไม่มีของแถมอะไร แต่จะสะสมสติ๊กเกอร์ได้
พี่คนนั้นก็ตอบแบบทีเล่นทีจริง เหมือนจะฉลาดที่จะพูด เหมือนเป็นกันเองว่า "ขอสี่ดวงได้มั้ยอะ"

โคตตตตตตตตตรพ่อมึง!!!!


อะไรทำให้เค้าคิดว่าเค้าควรจะได้ของฟรีจากการซื้อตั๋วหนังมากมายขนาดนั้น
ไม่รู้คนอื่นคิดว่ายังไงนะ แต่ผมคิดว่า มันเสื่อมนะครับ
ของฟรีไม่มีในโลกก็จริง แต่ตลกแดกมีอยู่จริงครับ

เหมือนนักร้องชื่อดังท่านหนึ่งทำตัวหรรษารับประทานแบบนี้ที่โรงแรม
วันนั้นมีงานที่โรงแรมผม โดยที่ห้องที่แพงที่สุดของโรงแรมถูกจองไว้ในนามนักร้องสาวอาร์แอนด์บีชื่อก้องโลกท่านหนึ่งชื่ออักษรย่อ อ. (แหหหหหมมม่ อยากเขียนงี้มานานละ ฮาๆๆ)

แต่คงเนื่องด้วยคิวงานที่ไม่ลงตัวของนักร้องอาร์แอนด์บีชื่อ อ. ไม่สามารถพักค้างคืนได้ ก็เลยต้องบินกลับกระทันหัน ทำให้ห้องที่แพงที่สุดของโรงแรมคืนนั้นกลายเป้นห้องที่ไม่มีใครใช้...
งานปาร์ตี้ MTV ดำเนินต่อไป นักร้องและนักดนตรีชื่อดังเต็มล็อบบี้

แล้วก็มีนักร้องไทยเคยดังคนนึงเดินมาหา เพื่อขอกุญแจห้องที่แพงที่สุด (ที่ตอนนี้เป็นห้องว่าง) เพื่อไปใช้ห้องต่อ แหม..คิดได้เนอะ แดกซุปไก่แบรนด์ทั้งฝามารึไง
แน่นอนว่าผมไม่ได้ให้กุญแจ นักร้องคนนั้นก็พูดประโยคเด็ดมาว่า

"นี่ผม ป. นะรู้จักผมใช่มั้ย"

เอ่อ แล้วไงวะ กูรู้จักมึงแล้วจะทำอะไรได้วะ

ท่านนักร้อง "คืองี้ ผมอยากใช้ห้องต่อหน่อยครับ"
วิชัย "อ๋อ ได้ครับ แต่คุณต้องไปขออนุญาตเจ้าของงานก่อนนะครับ"
ท่านน้องร้อง "คืองี้นะ ผมเป็นนักร้องน่ะครับ แล้วผมก็รู้จักกับคุณ...(เจ้าของงาน)"
วิชัย "คุณ...(เจ้าของงาน) เหรอครับ ผมก็รู้จักครับ เค้าอยู่ที่ไหนละครับ เดี๋ยวผมไปขอให้ก็ได้"
ท่านนักร้อง "...อ๋อ ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมไปขอเค้า (เจ้าของงาน) เองก็ได้"

แล้วงานก็ดำเนินต่อไปจนจบโดยที่ไม่มีนักร้องคนไหนมาเล้าหลือเรีื่องนี้อีกเลย...

 

ในการทำงานโรงแรมเจอแบบนี้บ่อยถึงบ่อยโคตร
อาการที่คนคิดว่า นี่คือการฮันนีมูนของกู และทุกสิ่งทุกอย่างในโรงแรมจะต้องพิเศษ จะต้องเซอร์ไพร์ส จะต้องไฮโซว์ และจะต้องฟรี ซึ่งอันที่จริง กูจะรู้มั้ยครับว่ามึงน่ะ ฮันนีมูนกันอยู่...วันหลังแต่งงานก็ส่งการ์ดเชิญมาให้กูด้วยนะครับ

จริงอยู่ที่โรงแรมก็มีอะไรพิเศษให้เนื่องในโอกาสพิเศษ
แต่นั่นหมายความมันไม่ได้หมายถึงทุกอย่างนะเว้ยเฮ้ย!

ถ้าคุณอยากทำอะไรพิเศษ เพื่อทำให้คุณดูพิเศษในสายตาของคนพิเศษของคุณ
อย่ามามักง่ายด้วยการขอฟรีครับ มันจะดูดีถ้าคุณพร้อมที่จะรับเงื่อนไขค่าใช้จ่ายต่างๆ ที่จะเกิด
มันดูป๋ากว่ามั้ยครับ ถ้าคุณยอมจ่ายค่าดอกกุหลาบเล็กน้อยให้แฟน แทนการขอโรงแรม
(อย่าทำเป็นล้อเล่นไป ดอกกุหลาบก็มาขอฟรีกันแล้ว)
อันนี้แค่ยกตัวอย่างพื้นๆ ว่าดอกกุหลาบนะ จริืงๆ มันมีเยอะกว่ามาก

ครั้งหนึ่งมีแขกเกาหลีคนนึงส่งอีเมลมาทำนองว่า
มีกำหนดเข้าพักที่โรงแรมนะ ต้องการให้โรงแรมเตรียมเค้กวันเกิดให้หน่อย เพราะต้องการฉลองวันคล้ายวันเกิดของตัวในวันที่มาถึง ประมาณว่า ถึงโรงแรมป้าด เข้าห้องป้าด มีเค้กพร้อมเทียนเด้งรออยู่ ณ. บัดเดี๋ยวนั้นเลย โอเค ไม่ใช่ปัญหาอะไร

วันเช็ึคอิน (สมมุติว่าเป้นวันนั้นเป็นวันที่ 30/07) ...บุพเพสันนิวาส บุพเพอำมหิต บุฟเฟ่ต์อาละวาด!
เกาหลีคู่นั้นเจอกับวิชัย

เป็นเกาหลีตลาดสาวสองคน (ตลาดในทีนี้หมายความว่า ธรรมด๊า ธรรมดา มีให้เห็นตามตลาดทั่วๆ ไป เหมือนเราๆ คุณๆ ที่ไม่ใช่ไฮโซดาราน่ะครับ...คนไทยตลาด...)
เกา่หลีตลาดก็เช็คอินกันตามปกติ ขอพาสปอร์ตอะไรๆ ตามปกติ
เห็นโน๊ตที่แปะไว้แล้วว่า แขกคนนี้ขอเค้กวันเกิดนะพี่
อืม...ผมก็ดูวันเกิดตามพาสปอร์ตตามปกติ

 

เกาหลีตลาดท่านนี้เกิดวันที่ 27/08

 

อืม...เหลือเวลาอีกหนึ่งเดือน

 

อ๋อ ที่แท้มึงเป็นสุลต่านบ่อน้ำมันซินะครับ ฉลองวันเกิดกันหนึ่งเดือนล่วงหน้า
แบบว่า world tour happy birthday party ว่ากัน

อืม...ขนาดนั้นเลยเชียว

 

ช่วงวินาทีนั้น ถือได้ว่าเป็นการตัดสินใจระดับชาติประหนึ่งเราเป็นศูนย์หน้าสโมสรเมืองทองหนองจอกที่เลี้ยวหลบนักแตะสโมสรชลบุรีเอฟซีมาแล้วค่อนสนาม เลี้ยงหลบสเต็ปแมททริตซ์ผ่านผู้รักษาประตูไปแล้วด้วย ตอนนี้เหลือแต่ตาข่ายประตู ต้นหญ้า ฟุตบอลและเชือกรองเท้าและปลายเท้าแล้วครับ

แต่เอ๊ะเรานึกขึ้นได้ว่า น้องคาร่าที่เราแอบคั่วไว้เชียร์ทีมชลบุรีเอฟซีนี่!

วินาทีนั้น...หน้าที่ ความรัก หน้าที่ ความรัก
กูเขี่ยบอลเข้าประตูนี่ กูจะเป็นฮีโร่ แต่น้องคาร่ายอดดวงใจจะต้องเกรียนใส่เราแน่ๆ
แต่ถ้ากูอยุ่ดีๆ เขี่ยชนเสา เสยคาน แม่งคงโดนชาวบ้านทั้งซอยเอาไข่เน่ามาปาประตูบ้านแน่ๆ
แล้วไหนโค้ชอาจจะสงสัยว่าเราง่อยแดก ล้มบอลรึเปล่า

วินาทีนั้น...เค้กวันเกิด 27/08 เค้กวันเกิด 27/08 ความถูกต้อง ความไม่ถูกต้อง

ท้ายที่สุดผมก็ไม่ได้ให้เค้ก เพราะยังไงซะก็ถือว่า มึงไม่ได้เกิดวันนี้นะ การจองก็ไม่ได้มีการเลื่อนหรือเปลี่ยนแปลงอะไรก็เลยไม่ให้ เช็คอินเสร็จ เกาหลีขึ้นห้อง

 

ไม่กี่อึดใจต่อมา

พี่เกาหลีเดินลงมาอีกครั้งพร้อมอีเมลว่าโรงแรมจะให้เค้กวันเกิดชั้นนะ
...

 

คอแข็งเดินมาทวงสิทธิขั้นพื้นฐานของนักท่องเี่ที่ยวเกาหลีตลาดเลยครับ
"นักท่องเที่ยวต่างชาติที่มาเที่ยวเมืองไทย มีสิทธิที่จะขอห่าเหวอะไรก็ไ้ด้จากพนักงานโรงแรม"

ยังดีไม่มีเป็นกรุ๊ปทัวร์ ไม่งั้นมีมือตบ ตีนตบ เข่าตบ หูตบ ตั้งเวทีร้องเพลงอย่างสันติกันแน่ๆ

นี่ถ้ามึงเกิดซัก 27-28-29 หรือเลยไปสองสามวันยังปิดตาข้างนึงให้ก็ได้
แต่นีมันหนึ่งเืดือนล่วงหน้านะเว้ยเฮ้ย

โคตรพ่อมึงงง!!!

 

วันหลังมึงไม่ต้องขอกันปีล่วงหน้าเลยเรอะ

เออไม่แน่นะ เกาหลีคนนี้อาจจะเป็นคนที่ชอบเตรียมการล่วงหน้า
ไม่แน่ก่อนมาเธอคงจะติดต่อหมอฝากท้อง จองห้องคลอด จองโรงเรียนให้ลูกแล้ว
ทั้งที่ตอนนี้ตัวเองยังไม่มีกระทั่ง แฟน

เรื่องนี้ไม่น่าจะมาซากอ้อยกัน เพราะในเมื่อมึงไม่เกิดวันนี้ แล้วกูจะให้เค้กวันเกิดวันนี้ทำไม
ไม่งั้นเค้าจะมีคำว่า เค้กวันเ