เสียใจที่เสียดาย

posted on 18 Sep 2010 16:36 by doggiestyle in iloveit

 

โดยส่วนตัวผมเป็นคนไม่สรรหาของหวานพวกเค้กอะไรมากินเท่าไหร่
ผมคิดว่าเค้กอร่อยๆ หนึ่งก้อนมันแพงเกินไปว่ะ (แต่ก็ไม่ได้จะบอกว่าตัวผมเองเป็นประหยัดอดออมมาดแมนรู้จักลงทุนมาดแมนชื่นชอบชีวิตกลางแจ้งอะไรนะ)
เอาเป็นเค้กอร่อยๆ หนึ่งก้อนมันแพงไปสำหรับผมเท่านั้นเอง

และสำหรับผม ขนมเค้กมีความหมายคล้ายๆ กับขนมไหว้พระจันทร์
คือ ควรจะกินในช่วงเวลาพิเศษ เช่นวันเกิด
และผม ไม่ชอบกินเค้กช็อคโกแลต...
เอ่อ..อย่าว่าผมงี่เง่านะ ผมคิดว่าเค้กที่ดีควรเป็นสีขาว สีครีมอะ
คล้ายๆ ภาพจำว่าแอปเปิ้ลต้องสีขาวอะไรประมาณนั้น

 

วันเกิดปีนี้ผมไม่ได้กินเค้ก
ปีที่แล้วก็ไม่ได้กินเค้ก
ส่วนปีก่อนหน้านั้นได้กินเค้กรึเปล่า จำไม่ได้แล้ว

ผมจำเค้กวันเกิดได้ไม่กี่ก้อนนะ

มีหนึ่งก้อนที่ผมจำได้...
คืนนั้นตอนที่อยู่ภูเก็ต ผมออกเวรรอบบ่ายตอนห้าทุ่มกว่าในคืนวันเกิด แล้วจากที่ไม่ค่อยจะอะไรกับเค้กวันเกิด จู่ๆ ผมก็อยากจะกินเค้กในวันเกิดตัวเองซะงั้น แล้วก็เสือกจะแพ้ท้องเค้กวันเกิดเอาตอนเกือบเที่ยงคืน
...มันก็ช่วยไม่ได้ ผมขับมอเตอร์ไซค์ออกมาเซเว่นตรงเชิงทะเล ("เชิงทะเล" คือชื่ออำเภอน่ะครับ)
ซื้อเ้ค้กหนึ่งก้อนในราคา สามสิบบาท
ออกมานั่นกินอยู่คนเดียวเงียบๆ คนเดียวตรงร้านก๋วยเตี๊ยวแถวๆ นั้น (ที่ปิดไปแล้ว)
เป็นเค้กที่รสชาติไม่ได้เรื่อง...แต่ชุ่มคอมาก

ผมได้เค้กก้อนต่อๆ มากับมยุรีที่เสม็ด เป็นเค้กหนึ่งซีก รสชาติโอเคแต่ชื่นใจ

 

อีกครั้งที่ผมกินเค้กคือที่ central world ที่่ผม